Samotność, której nie widać "Najtrudniejsze nie są decyzje. Najtrudniejsze jest to, że nie mam z kim powiedzieć, że się boję, że się waham, że nie jestem pewien. Kiedy wchodzę do sali, wszyscy patrzą na mnie jak na kogoś, kto ma odpowiedź. A ja czasem najbardziej potrzebuję usłyszeć: nie musisz wiedzieć wszystkiego sam.” „Ludzie mówią, że mam wpływ. A ja coraz częściej czuję, że nie mam gdzie bezpiecznie zdjąć tej roli. W domu jestem ‘tym od decyzji’, w pracy ‘tym od kierunku

z okazji Dnia zapobiegania depresji w dn. 23.02.2026r. Depresja rzadko wchodzi do biura w dramatyczny sposób. Nie zawsze widać ją w łzach, w nagłym załamaniu czy długiej nieobecności. Częściej pojawia się jako coś znacznie trudniejszego do uchwycenia — jako stopniowe wycofywanie się z energii, z relacji, z poczucia sensu. Człowiek nadal przychodzi do pracy, odpowiada na maile, uczestniczy w spotkaniach, a jednocześnie wewnętrznie doświadcza coraz większego ciężaru, którego n

W ostatnich latach stres bywa przedstawiany jak coś, co należy „przekraczać”, „hartować” albo „oswajać poprzez wychodzenie ze strefy komfortu”. W narracjach rozwojowych często słyszymy, że jeśli jest trudno, to znaczy, że idziemy do przodu. Jeśli czujemy napięcie – to dowód wzrostu. A jeśli jest nam za bardzo niewygodnie, to pewnie właśnie tam dzieje się „prawdziwy rozwój”. Psychologia pokazuje jednak coś znacznie mniej spektakularnego, ale dużo bardziej prawdziwego: stres ma